Pytania i odpowiedzi

Gdy pojazd albo zespół pojazdów wraz z ładunkiem przekracza choćby jeden z progów: 2,55 m szerokości, 4,00 m wysokości, 16,5 m długości zestawu z naczepą (18,75 m z przyczepą), 40 t masy całkowitej albo dopuszczalny nacisk na oś.

Cały zestaw z ładunkiem. To najczęstsze źródło pomyłki: ta sama maszyna bywa normatywna na naczepie niskopodwoziowej i nienormatywna na kurtynowej, bo różnica w wysokości podłogi sięga czterdziestu centymetrów.

Od nawierzchni drogi do najwyższego punktu zestawu po załadowaniu — łącznie z mocowaniem, podkładami i elementami wystającymi. Nie od podłogi naczepy.

Nie. Podwyższony próg dotyczy nadwozi izotermicznych. W pozostałych przypadkach obowiązuje 2,55 m.

Nie. Progi nie mają marginesu tolerancji. Zestaw o wysokości 4,02 m jest nienormatywny tak samo jak zestaw o wysokości 4,80 m — różni je kategoria zezwolenia i skala obowiązków, nie sam fakt.

Tak. Progi nie kompensują się nawzajem. Nie istnieje zasada, że wąski zestaw może być wyższy.

Co do zasady 11,5 t na oś napędową i 10 t na oś nienapędową. Zarządcy dróg i samorządy mogą wprowadzać niższe ograniczenia na konkretnych odcinkach — dlatego wartość sprawdza się dla trasy, a nie dla kraju.

Tak i zdarza się to często. Masa mówi, ile waży zestaw; nacisk mówi, jak ten ciężar rozkłada się na osie. Ładunek skoncentrowany nad jedną osią przeciąża ją przy całkowicie legalnej masie całkowitej.

Jeden pojazd pilotujący przy szerokości powyżej 3,2 m, długości powyżej 23 m albo wysokości powyżej 4,5 m. Dwa — odpowiednio powyżej 3,6 m, 30 m i 4,7 m. Organ może w decyzji nałożyć wymogi dalej idące.

Zależnie od kategorii: zarządca drogi, starosta albo Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad. Kategoria wynika z parametrów zestawu i z dróg na trasie.

Termin ustawowy i realny czas oczekiwania to dwie różne rzeczy. Przy wyższych kategoriach dochodzą uzgodnienia z zarządcami dróg i analiza przejezdności obiektów mostowych. Realny czas potwierdza się u organu przed przyjęciem daty przejazdu w umowie.

Nie w każdej sytuacji. Instytucja przejazdu nienormatywnego jest przewidziana dla ładunków niepodzielnych — takich, których nie da się rozdzielić bez nieproporcjonalnego kosztu albo ryzyka uszkodzenia.

Punktem wyjścia jest podmiot wykonujący przejazd, ale postępowanie może objąć również przewoźnika, nadawcę ładunku i organizatora transportu — zależnie od tego, po czyjej stronie powstała przyczyna.

Nie. Zezwolenie wiąże warunkami: trasą, terminem, godzinami i obsadą pilotażu. Przejazd niezgodny z warunkami traktuje się tak samo jak przejazd bez zezwolenia.

Nie. Jest narzędziem edukacyjnym — wskazuje, który próg jest przekroczony i o ile. Wiążąca jest decyzja organu, a w sprawie ceny i wykonalności — oferta przewoźnika.

Od pomiaru zestawu z ładunkiem i ustalenia, który próg jest przekroczony. Harmonogram układa się wstecz od daty przejazdu, bo to ona jest zwykle jedyną sztywną datą w całym projekcie.